Een affirmatie is niets anders dan een korte, positieve zin die je herhaalt, hardop of in gedachten. 'Ik ben rustig.' 'Ik mag er zijn.' 'Ik zet vandaag de eerste stap.' Simpel op het oog. Maar er gebeurt meer dan je zou verwachten als je het echt doet, en meer dan niets als je het verkeerd doet.
Wat is een affirmatie?
Het woord komt van het Latijnse affirmare: bevestigen, bekrachtigen. Je bevestigt iets over jezelf of je leven, in woorden. Het idee is al oud; in de jaren twintig van de vorige eeuw liet de Franse apotheker Émile Coué zijn patiënten dagelijks herhalen: 'Elke dag gaat het in elk opzicht steeds beter met mij.' Sindsdien staan affirmaties in bijna elk boek over positief denken.
Wat er gebeurt, is niet mysterieus. Woorden hardop uitspreken is geen puur mentale handeling: je mond, je stem en je ademhaling doen mee. Een zin die je uitspreekt, komt anders binnen dan een gedachte. En wat je vaak herhaalt, wordt een spoor: je gaat vaker opmerken wat erbij past, en vaker doen wat erbij hoort.
Werken affirmaties echt?
Ja, als er twee dingen kloppen. Ten eerste moet je de zin kunnen geloven. 'Ik ben miljonair' terwijl je rood staat, geeft vooral een nare naklank; je hoofd zegt meteen: nee. 'Ik ga vandaag zorgvuldig met mijn geld om' kan wel. Ten tweede moet je er iets bij voelen. Een zin die je opdreunt zoals je een boodschappenlijst voorleest, doet weinig. Het effect zit niet in de woorden, maar in wat er in je meebeweegt terwijl je ze zegt.
Hoe schrijf je een goede affirmatie?
- Positief. Benoem wat je wilt, niet wat je kwijt wilt. 'Niet meer zo gestrest' houdt de stress in beeld.
- In de tegenwoordige tijd. 'Ik voel me rustig', niet 'ik hoop dat ik ooit rust vind'.
- In je eigen woorden. Een zin van een ander voelt geleend. Zeg het zoals jij het zou zeggen.
- Kort. Eén zin, één ding, in één adem uit te spreken.
- Geloofwaardig. Als je hoofd 'nee' zegt, maak de zin kleiner tot het 'misschien' wordt.
Waarom ik affirmaties tel op een mala
Een mala is een kralensnoer dat al eeuwen in het hindoeïsme en boeddhisme wordt gebruikt om herhalingen te tellen tijdens meditatie: één mantra per kraal. Traditioneel heeft hij 108 kralen. Ik maak ze zelf, en ik gebruik ze precies zo, alleen dan met een affirmatie in plaats van een mantra.
Het mooie van tellen op kralen is dat je je hoofd niet meer hoeft te gebruiken om te tellen. Je vingers doen dat. Daardoor blijft er aandacht over voor de zin zelf, en voor wat je erbij voelt. En je weet wanneer je klaar bent: aan het eind van het snoer. Geen gedoe met 'was dit nu de tiende of de elfde'.
Zo doe ik het. Je begint bij de grote kraal. Je houdt hem vast en ademt een paar keer rustig. Dan ga je kraal voor kraal het snoer rond en zegt bij elke kraal je zin, hardop of in jezelf. Op een polsmala zijn dat 27 herhalingen, een kwart mala; voor dagelijks gebruik precies goed. Op een volledige mala 108. Aan het eind kom je weer bij de grote kraal, en sta je even stil bij hoe het voelt.
Welke steen in de mala zit, kies je naar wat je zin nodig heeft. Een zin over rust past bij amethist, een zin over zachtheid voor jezelf bij rozenkwarts, zoals in de polsmala met rozenkwarts. Hoe een mala in elkaar zit en hoe je hem gebruikt, lees je in het artikel over de mala.
Begin vandaag met één zin en één ronde van 27. Welke zin wil jij jezelf 27 keer horen zeggen?
