Aarden, ook wel gronden genoemd, is terugkomen in je lichaam en in het hier en nu. Je kent het gevoel van het tegenovergestelde: je hoofd zit vol, je bent overal behalve hier, je voelt je zweverig of opgejaagd. Aarden is de weg terug naar de grond onder je voeten.
Wat betekent aarden?
Het woord komt letterlijk uit de elektrotechniek: een apparaat aarden is het verbinden met de aarde, zodat overtollige lading kan wegstromen. Dat beeld klopt verrassend goed voor mensen. Wie te veel in zijn hoofd zit, heeft te veel lading boven en te weinig verbinding met beneden. Aarden is die verbinding herstellen.
In de praktijk betekent het drie dingen tegelijk: je lichaam voelen, je omgeving opmerken, en in het moment zijn in plaats van in gisteren of morgen. Geen van de drie vraagt een bijzondere gave. Ze vragen alleen aandacht.
Wanneer heb je aarding nodig?
- Als je hoofd blijft malen en je niet meer kunt stoppen met denken.
- Na een schrik, een ruzie of slecht nieuws, als alles in je overhoop ligt.
- Als je je zweverig voelt, alsof je naast jezelf staat.
- Na veel schermtijd of een dag vol prikkels.
- Aan het begin van iets nieuws, als je houvast zoekt.
Hoe kun je het beste aarden?
- Voeten op de grond. Zet beide voeten plat neer, het liefst zonder schoenen, en voel het contact. Dertig seconden is genoeg om te merken dat er iets verandert.
- Adem naar beneden. Leg een hand op je buik en adem zo dat die hand omhoog komt. Lang uitademen, langer dan inademen.
- Naar buiten. Een stuk lopen, op gras of op zand, en kijken naar wat er is: bomen, lucht, geluiden. Niet nadenken, opmerken.
- Vijf dingen. Benoem vijf dingen die je ziet, vier die je hoort, drie die je voelt. Je hoofd heeft dan even geen ruimte voor malen.
- Iets zwaars in je hand. Een steen, een kop thee, een kat op schoot. Gewicht brengt je terug in je lichaam.
Hoe ik aarden gebruik in mijn werk
Bij alles wat ik maak en leg, begin ik met aarden. Niet omdat het het mooiste is, maar omdat het de voorwaarde is voor al het andere. Wie niet staat, kan niet opengaan. Wie niet staat, kan ook niet goed naar zijn gevoel of zijn intuïtie luisteren: dan wordt het zweven. Daarom is de bruine bloem, met rookkwarts, altijd de eerste die ik iemand aanraad die niet weet waar te beginnen.
De steen die van oudsher bij aarden hoort, is rookkwarts: een bruine tot grijze kwarts. In de traditie trekt hij energie naar beneden, naar het lichaam en het hier en nu. Ik merk daarbij één ding op: hij remt ook. Wie al geaard is en juist in beweging wil komen, heeft iets anders nodig. Rookkwarts bereidt voor, hij opent niet.
In de mala's die ik maak, zit daarom bijna altijd rookkwarts of lavasteen, een zwarte steen die uit gestold lava bestaat en al even aardend werkt. Daar beginnen of eindigen de kralen mee, zodat elke ronde met beide voeten op de grond eindigt. Zie de mala's en de Crystal Flower Foundation, de bruine bloem met rookkwarts in het hart.
Aarden is geen eindbestemming. Het is een doorgang: je komt terug naar de bodem om van daaruit weer verder te kunnen. Wat draagt jou op dit moment?
